|

ชาวไทยโคราช เป็นกล่มชนพื้นเมืองที่มีศิลปวัฒนธรรมเป็นเอกลักษ์ของตนเองมาช้านาน ส่วนใหญ่อาศัยในท้องที่จังหวัดนครราชสีมา ชาวไทยโคราชมีภาษาถิ่นเฉพาะ นิยมรับประทานข้าวเหนียวมากกว่าข้าวเจ้า การละเล่นพื้นบ้านที่แปลกเด่นไม่เหมือนที่ใด คือ "เพลงโคราช' ซึ่งมีลักษณะเป็นเพลงปฏิพากษ์คล้ายกับเพลงลำตัดมากกว่าหมอลำ
การละเล่นเพลงโคราช นับว่าเป็นมหรสพพื้นบ้านเล่นอย่างเรียบง่ายที่สุดเพียงแต่หมอเพลงหญิง ชายแต่งกายพื้นบ้าน คือ ชายนุ่งผ้าโจงกระเบนไหมหางกระรอกใส่เสื้อดอกดวงมีผ้าขาวม้าคาดเอว และหญิงนุ่งชุดโจงกระเบน เช่นกัน ใส่เสื้อลูกไม้สวยงามขึ้นมาประชันฝีปาก เป็นคู่ ๆ บน 'โรงเพลง' ไม่ต้องมีเสียงดนตรีและเครื่องใช้จังหวะ
อะไรเลย มีแต่การแสดงไหวพริบปฏิภาณในการแสดงโวหารของหมอเพลง ตั้งแต่บนเกริ่น บทเชิญ บทเกี้ยว บทปลอบ บทคร่ำครวญไปจนจบที่เพลงลา ซึ่งกว่าจะถึงบทลานั้นส่วนมากจะเป็นเวลาใกล้รุ่งสาง เพลงโคราชเป็นที่นิยม มากในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ โดยเฉพาะท้าวสุรนารีโปรดปรานมาก ถึงกับกล่าวกันว่าถ้าหากจะบนบานศาลกล่าวที่อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารีให้ได้ผลต้องบนด้วยเพลงโคราช ในปัจจุบันนี้ยังคงหลงเหลือตกทอดเป็นมรดกของท้องถิ่นจึงมี ไว้สำหรับการแก้บนเป็นส่วนใหญ่ ปัจจุบัน 'โรงเพลง' จะอยู่ใกล้กับอนุสาวรีย์ท้าวสุรนารีเพื่อสะดวกในการแก้บนของประชาชน
|